vorige | terug naar overzicht | volgende

1 mei - Tropisch winkelen

|

2013


Ruim twee maanden geleden stouwden we Duende tot het laatste kastje vol. Inmiddels is de afdeling groente en fruit geslonken tot twee Valdiviaanse pompoenen, de laatste ui ligt eenzaam onder de vloer. Op de voorraad salami, bacon en blikvlees zijn we zuinig. Tijd voor winkelen in de tropen...

Rikitea is het hoofdplaatsje van de Gambier-archipel. In deze verre uithoek van Frans Polynesië komt eens per twee weken een bevoorradingsschip. De 1000 inwoners lijken vooral op corned beef te overleven, wat ze met stapels tegelijk in de minimarktjes kopen. Daar vinden we een schamele selectie etenswaar. Na vier jaar relatief goedkoop Zuid-Amerika zijn de prijzen schokkend: 100 gram roquefort voor 6 euro, een literpak wijn 10 euro. De versafdeling bestaat uit drie producten: aardappelen, uien en wortelen. Vlees komt uit de vriezer. Elk blik of pak uit Chili is opeens goud waard.

Fruit wordt niet verkocht, dat groeit aan de bomen. In het dorp staan deze in de keurig bijgehouden tuinen. We huiveren om in ons slechte Frans wat te vragen. Dan ontmoeten we Frits, een Duitser die hier al dertig jaar woont. Hij heeft een zeilersontmoetingsplaats opgezet, waar we mogen wassen, douchen en water halen. Ook op zijn erf staan bomen die zwaar doorbuigen onder het gewicht van hun vruchten. “Pluk maar zoveel je wilt”, zegt hij, “de mensen hier lusten de pompelmoezen niet.” Dat kunnen we haast niet geloven als we voor de eerste keer zo'n voetbal slachten, vol met sappig, friszoet vruchtvlees. Zeilers zijn de enigen die ze eten, de rest is gedoemd weg te rotten onder de bomen.

Ik ga met Flora naar het strand en maak een praatje met wat lokale mensen. “Lust ze bananen?”, vraagt er een. “Wacht hier, ik rijd even naar huis.” Na vijf minuten komt hij terug met een enorme stronk bananen, vijf komkommers, twee paprikas en een enorme avocado. Nog voor ik mijn dank goed en wel kan uitdrukken, springt hij alweer in zijn auto. De man blijkt een van de weinige eilandbewoners die zijn eigen groente verbouwt. “Ja”, lacht een medezeilster die hier al acht maanden voor anker ligt, “Zoeken naar vers voedsel is moeilijk, het valt hier in Gambier namelijk uit de lucht.” Een middagje strand is in dat licht effectiever dan naar de winkel gaan.

We maken een wandeling naar de andere kant van het eiland. Onderweg probeer ik alle spannende vruchten te determineren als eetbaar of niet eetbaar. Langs de weg pluk ik limoenen, rode pepers en guaves. We vinden zelfs pompoenen in het wild. Bij een verlaten boerderijtje vinden we een overwoekerde tuin met eetrijpe papayas. Een extra tas voor de buit is hier geen overbodige luxe op wandelingen.

Ons menu wordt verder uitgebreid met vaartochtjes door de lagune. Elke excursie levert wel een onverwachte verrassing op. Een parelboer geeft ons een kilo stevig oestervlees cadeau. Bij een ander eiland krijgen we na een gezellige kop thee een zak met haricots verts, avocados en passievruchten uit eigen tuin. Bram wordt uitgenodigd om mee te gaan speervissen. Erna barbequen we de vangst samen met de eilandbewoners. Het winkelen in de tropische tuin bevalt ons steeds beter. Avontuurlijker dan de Albert Heijn is het zeker.


Pepers plukken langs de weg
Pepers plukken langs de weg
of het eetbaar is weet ik niet, maar wel mooi tropisch
of het eetbaar is weet ik niet, maar wel mooi tropisch
wandeling door de jungle
wandeling door de jungle
overal groeien de bananen, ze worden tegelijk rijp...
overal groeien de bananen, ze worden tegelijk rijp...
citroenen en mooie bloemen op de terugweg
citroenen en mooie bloemen op de terugweg
Flora heeft nog liever een ijsje onderweg!
Flora heeft nog liever een ijsje onderweg!
op vaarexcursie: scharrelvarkens bij verlaten boerderij
op vaarexcursie: scharrelvarkens bij verlaten boerderij
en eetrijpe papayas!
en eetrijpe papayas!
erna lekker spelen op het strand
erna lekker spelen op het strand
volgende dag door de jungle banend de berg op
volgende dag door de jungle banend de berg op
aan de andere kant van het eiland Taravai een kerkje
aan de andere kant van het eiland Taravai een kerkje
niet meer in gebruik maar wel onderhouden
niet meer in gebruik maar wel onderhouden
we ontmoeten hier het gezin met Floras nieuwe vriendje!
we ontmoeten hier het gezin met Floras nieuwe vriendje!
Bram wordt uitgenodigd voor speervissen
Bram wordt uitgenodigd voor speervissen
vader Herve bereidt de vangst, heerlijke lunch!
vader Herve bereidt de vangst, heerlijke lunch!
boerin zoekt nieuwe lover - de nieuwe Yvonne?
boerin zoekt nieuwe lover - de nieuwe Yvonne?
We zijn op bezoek in de ultieme ansichtkaart!!
We zijn op bezoek in de ultieme ansichtkaart!!
En het was nog lang gezellig...
En het was nog lang gezellig...
...gelukkig vond Flora dat helemaal niet erg
...gelukkig vond Flora dat helemaal niet erg