vorige | terug naar overzicht | volgende

2 april - Surfers` paradise

|

2013


Het anker ligt nauwelijks ingegraven of de nieuwe buurman komt ons al waarschuwen. “De deining is erg hoog vandaag, surfers gaan uit hun dak,” meldt Yves vanuit zijn riante RIB. “Zelfs met mijn 8 pk ben ik niet snel genoeg voor die brekers.” Welkom op Paaseiland.

Met je bijboot over de kop slaan in de branding overkomt velen weleens. Hier is het eerder regel dan uitzondering. De lange deining slaat zich stuk op het rif wat net buiten de kleine haven ligt. Vanaf het heuvelachtige ankerveld zien we duidelijk de hoge ruggen van brekers, bespikkeld met peddelende golfsurfers. “Het is gewoon een kwestie van timing en snelheid houden,” zeggen de zeilers laconiek. En als het een keer misgaat, is dat hooguit vervelend voor de buitenboordmotor en je reputatie. Maar met een feloranje babyreddingsvest in een kleine opblaasboot met maar 2 pk, voel ik me niet zo sportief meer.

We voelen ons bezwaard om een van onze medezeilers - allen gezegend met grotere boten en meer pks - te belasten met ons extra gewicht. Via de Chileense Armada, waar we met onze papieren heen moeten, bestellen we een visserssloep. Op volle snelheid laveert Arturo met ijzige souplesse tussen monsterlijke krullers naar de grotere haven. Ik houd mijn adem in om geen attractieparkwaardige gil te slaken. Het water kolkt en bruist om ons heen als zaten we in de Eftelingse Pirañha. Een opengereten aluminium zeiljacht ligt als afschrikwekkend voorbeeld op het havenhoofd. Plotseling is de dollemansrit voorbij en glijden we de vijver van Hanga Piko binnen.

Wiebelig van de adrenaline en zeventien dagen zeebenen stappen we door een imaginair draaideurtje aan land. Nu we toch met Arturo teruggaan, slepen we meteen met alle water- en dieseljerrycans, en een grote waszak. Na twee dagen is alles aan boord, en is de attractie puur ter vermaak boven budgettair. Gelukkig zijn we niet veroordeeld om Paaseiland via de verrekijker te bewonderen. De deining wordt lager en lager, tot hij de derde dag nauwelijks nog op het rif breekt. De surfplanken verdwijnen uit beeld. Het is onze beurt. Een beetje onzeker varen we de eerste keer met ons normaal zo geliefde, maar nu tergend langzame motortje achter buurman Yves aan. De probleemloze landing vieren we met drie enorme empanadas op een terrasje, uitkijkend op de duimendraaiende surfers.

Groen glooiend Paaseiland is één grote beeldentuin. Een wandeling langs de kust, fruit uitzoeken bij de rondrijdende pickups, spelen op het strand; het gebeurt allemaal onder het strenge toezicht van de beelden. Met een huurauto rijden we het eiland rond. Overal liggen ze, de brokstukken, gevallenen. Elke grote steen wordt argwanend bekeken of het een hoofd is, of misschien een hoed. Sommigen zijn weer rechtopgezet op hun altaars aan zee. De diversiteit verbaast me. Groot en klein, smal en breed, fijn en grof, ieder met een eigen karakter. De wereldberoemde groeve, waar trotse koppen als koningen te ruste liggen. De wuivende palmen van de baai Anakena, een mooier décor voor deze mysterieuze beelden bestaat niet.

Na zes heerlijke dagen met ons eigen bootje naar de kant pruttelen en genieten, lopen de inwoners weer met hun surfplank richting strand. Onze tijd is op. De deining begint alweer te breken, fel turkoois verheffen zich dreigende koppen. Een natte droom voor surfers, een nachtmerrie voor zeilers. “Ik heb meer gezien dan ik had durven hopen,” zeg ik tevreden. “Paaseiland is weer voor de surfers.”


een droomplaatje: Anakena, helaas zonder boot...
een droomplaatje: Anakena, helaas zonder boot...
de branding (surfspot) tussen ankerplaats en land
de branding (surfspot) tussen ankerplaats en land
we zijn blij als we na 2 dagen zelf naar de kant kunnen
we zijn blij als we na 2 dagen zelf naar de kant kunnen
in het haventje zwemmen grote schildpadden
in het haventje zwemmen grote schildpadden
als beloning een enorme empanada met uitzicht
als beloning een enorme empanada met uitzicht
rondje eiland rijden: overal gevallen beelden
rondje eiland rijden: overal gevallen beelden
bij de groeve staan vele prachtkoppen rechtop
bij de groeve staan vele prachtkoppen rechtop
koningen te ruste: hier werden ze gemaakt
koningen te ruste: hier werden ze gemaakt
ik kan niet stoppen met fotos maken....
ik kan niet stoppen met fotos maken....
stilleven in harde kleuren
stilleven in harde kleuren
als iemand nog beeldhouwinspiratie nodig heeft?
als iemand nog beeldhouwinspiratie nodig heeft?
de beelden zijn allemaal anders
de beelden zijn allemaal anders
flora kan lekker haar benen strekken
flora kan lekker haar benen strekken
Ahu Tongariki, de grootste beelden staan hier rechtop
Ahu Tongariki, de grootste beelden staan hier rechtop
weer zon mooie prachtkop
weer zon mooie prachtkop
bij het strand van Anakena lekker lunchen en zwemmen
bij het strand van Anakena lekker lunchen en zwemmen
ook zonder boot heerlijk om te zijn, een fantasieplek
ook zonder boot heerlijk om te zijn, een fantasieplek
de beelden van Anakena zijn heel fijn gedetailleerd
de beelden van Anakena zijn heel fijn gedetailleerd
terug in het dorp HangaRoa: straatbeeld
terug in het dorp HangaRoa: straatbeeld
op 10 min wandelen Ahu Tahai, met Duende in achtergrond
op 10 min wandelen Ahu Tahai, met Duende in achtergrond
De enige Moai met een oog hield Duende goed in de gaten
De enige Moai met een oog hield Duende goed in de gaten
we zijn echt in de tropen: prachtbloemen
we zijn echt in de tropen: prachtbloemen
de Moai zijn overal...
de Moai zijn overal...
Flora speelt met lokale meisjes op het strand
Flora speelt met lokale meisjes op het strand
natuurlijk ook onder toezicht van de Moai
natuurlijk ook onder toezicht van de Moai
fruit vinden we in rondrijdende pickups, heerlijk!
fruit vinden we in rondrijdende pickups, heerlijk!