vorige | terug naar overzicht | volgende

21 maart - De tijdloze oceaan

|

2013


Het is grijs en grauw. Valwinden gieren over de ankerplaats. We zijn er helemaal klaar voor, maar het enthousiasme om los te gooien voor de oversteek naar Paaseiland is tot onder de zeebodem gezakt.

“Kom, laten we toch maar gaan,” zeg ik om vooral mezelf te overtuigen, “De voorspelling ziet er gewoon goed uit de komende dagen. Het zal misschien even een buitje zijn.” Met frisse tegenzin gooit Bram de mooringlijn los. We motorzeilen dubbelgereefd onder de dreigende wolken rond Isla Robinson Crusoe weg. Twee uur later hebben we een stabiele wind in de rug, die ons dagenlang perfect zeilen bezorgd. Duende bruist met zes knopen de sterren van de hemel. Het normale rollen wat bij deze voordewindse koers hoort, valt mee. “Zo mag het nog wel even doorgaan.”

Maar het wordt warmer en warmer, en de wind lichter en lichter. De stille oceaan doet zijn naam eer aan. Het grootzeil slaat tergend en elke siddering van de mast terroriseert ons zenuwgestel. We trekken de lichtweerzeilen uit de kast. Met aap (bezaanstagzeil) en ATS (Asymetrische Toer Spinaker) experimenteert Bram allerlei combinaties met de vier vaste zeilen. Zolang het maar niet klapt en de snelheid boven de drie knopen blijft zijn we tevreden. We verlagen onze tolerantiegrens zelfs tot twee knopen. Vaak valt de wind in de avond helemaal weg en moet de motor ons vooruit helpen. 's Ochtends begint het spel met de zeilcombinaties weer.

De zee van tijd die vroeger tot vervelens toe groot kon zijn, is verdwenen. De e-reader blijft in zijn hoesje. Als Flora een schone luier heeft, geen honger of dorst, niet de boekenkast leegtrekt of de navigatiehoek inklimt, wil ze wel vermaakt worden. Het duurt lang voordat we ons erbij neerleggen dat de tijd op zee voor jezelf of elkaar er gewoon niet meer is. We hebben óf bootwacht óf babywacht. Het beetje tijd dat er nog rest, hebben we nodig om ons slaaptekort geen gevaarlijke vormen aan te laten nemen.

Ons oude wachtsysteem werkt niet meer. Flora's slaapritme wordt nu de norm. Haar nacht verdelen we gelijk in twee wachten, en overdag slapen we allebei een keer met haar mee. Langzaam, heel langzaam vinden we een nieuw ritme. Elke dag rond de lunch halen we een verse gribfile op en zetten we onze positie online via een mailtje met de SSB. 's Middags vullen we een teil met zout water, waar Flora zich mee in de kuip vermaakt. Als na het eten de wind weer uitgaat, kijken we met een kopje thee op de bank een aflevering Dexter. De ene dag bak ik brood, de andere dag een luierwas.

Zo glijdt de ene lome dag over in de volgende. De eindeloze kobaltblauwe vlakte golft stoicijns door. De enige hint dat we westerlijker komen is dat het daglicht verschuift. We verzetten de klok. In ons jetlagleven valt het nauwelijks op. Dan gaat het opeens snel. Nog maar 500 mijl, 300, 150. “Morgenochtend kunnen we het eiland misschien al zien.” Een bevreemdend idee.

Na een oceaan van tijdloosheid waarvan de klok me vertelt dat deze precies zeventien dagen duurde, snuif ik de groene geur van land gretig op. Slapen. Schoon schip maken. Lopen. Ontdekken. En nog meer slapen. Opgelucht laten we het anker zakken. De langste oversteek is achter de rug.


combinatie van spi, aap en kluiver op boom
combinatie van spi, aap en kluiver op boom
de eerste dagen kunnen we comfortabel halve wind varen
de eerste dagen kunnen we comfortabel halve wind varen
het gedroogde vlees uit Valdivia houdt zich nog goed
het gedroogde vlees uit Valdivia houdt zich nog goed
s ochtends vinden we deze vliegende vis - lunch!
s ochtends vinden we deze vliegende vis - lunch!
de wind wordt langzaam minder
de wind wordt langzaam minder
flinke buien om ons heen, gaat deze nog over ons heen?
flinke buien om ons heen, gaat deze nog over ons heen?
ons nieuwe bamanningslid helpt al aardig mee
ons nieuwe bamanningslid helpt al aardig mee
met vijf zeilen op gaan we nog aardig vooruit
met vijf zeilen op gaan we nog aardig vooruit
Flora is zoals gewoonlijk vooral geinteresseerd in eten
Flora is zoals gewoonlijk vooral geinteresseerd in eten
zon lichtweerzeil is net een ballenbak!
zon lichtweerzeil is net een ballenbak!
lekker spelen in het zoute warmwater bad
lekker spelen in het zoute warmwater bad
Flora is de enige die nog flink wat boeken leest
Flora is de enige die nog flink wat boeken leest
broodbakken in de wonderpan, scheelt veel gas en warmte!
broodbakken in de wonderpan, scheelt veel gas en warmte!
de wind houdt de laatste dag helemaal op
de wind houdt de laatste dag helemaal op
en dan is het daar: Paaseiland - ruim voor Pasen!
en dan is het daar: Paaseiland - ruim voor Pasen!